دستکشهای پزشکی یک کالای روزمره هستند که در اشکال و اندازههای مختلف برای مصارف گوناگون موجودند. بنابراین، طبیعی است که آنها در حوزه پزشکی جایگاه بسیار مهمی داشته باشند، جایی که انواع مختلفی از دستکشهای پزشکی و کاربردهای آنها وجود دارد.
دستکشهای پزشکی یکی از ابزارهای ضروری در حوزه بهداشت و درمان هستند که بهمنظور جلوگیری از انتشار عفونتها و بیماریها طراحی شدهاند. استفاده صحیح از دستکشهای پزشکی میتواند به کاهش خطر آلودگی متقابل بین بیماران و کادر درمان کمک کند. در این مقاله، به بررسی انواع دستکشهای پزشکی، کاربردها، استانداردها و نکات مهم در انتخاب و استفاده از آنها خواهیم پرداخت.
دستکش های پزشکی چیست؟
زمانی که دستکشها در یک محیط پزشکی، مانند در حین معاینه پزشک یا در طول جراحی استفاده میشوند، به آنها دستکشهای پزشکی گفته میشود. دستکشهای پزشکی دستکشهای یکبار مصرفی هستند که برای جلوگیری از آلودگی متقابل بین مراقبین و بیماران در حین معاینات و رویههای پزشکی استفاده میشوند.
دستکشهای پزشکی از پلیمرهای مختلفی ساخته میشوند، مانند لاتکس، وینیل ، دستکشهای معاینه نیتریل غیر استریل که از نیتریل ساخته شدهاند، کلرید پلی وینیل و نئوپرن. این دستکشها یا به صورت بدون پودر و یا با پودر نشاسته ذرت برای روان کردن دستکشها و راحتتر کردن پوشیدن آنها بر روی دستها به فروش میرسند.
آنجا که پودر لیکوپودیوم و تالک بافتها را تحریک میکنند، نشاسته ذرت جایگزین آنها شده است. با این حال، اگر نشاسته ذرت به بافتها نفوذ کند، میتواند روند بهبودی را کند کند (مانند زمان جراحی). اکثر تولیدکنندگان دستکشهای جراحی دستکشهای بدون پودر را که در طول جراحی و سایر رویههای حساس به طور مکرر استفاده میشوند، به فروش میرسانند. به منظور جبران نبود پودر، فرآیندهای تولید ویژهای مورد استفاده قرار میگیرد.
این دستکشها به گونهای طراحی شدهاند که به پوست نزدیک باشند و همیشه یکبار مصرف هستند تا از آلودگی متقابل جلوگیری کنند و در حین پوشیدن دستکشها، سطح بالایی از چابکی و کنترل را فراهم میکنند.
تاریخچه دستکشهای پزشکی
دستکشهای پزشکی بهعنوان ابزاری برای محافظت در برابر عفونتها و آسیبهای ناشی از مواد خطرناک، از اواسط قرن نوزدهم بهطور جدی مورد استفاده قرار گرفتند. اولین دستکشهای جراحی توسط دکتر جان والتون در سال ۱۸۶۰ معرفی شدند. در ابتدا، این دستکشها از لاستیک طبیعی ساخته میشدند، اما با پیشرفت فناوری، مواد جدیدی مانند نیتریل و کلروپرن نیز به بازار معرفی شدند. به مرور زمان، آگاهی از اهمیت استفاده از دستکشهای پزشکی در کنترل عفونتها و ارتقاء ایمنی بیماران و کادر درمان افزایش یافت.
انواع دستکش طبی
دستکش های پزشکی به دو دسته اصلی تقسیم می شوند: معاینه و جراحی.
دستکش جراحی
دستکشهای جراحی توسط جراحان و سایر حرفهایهای بهداشتی که به طور مستقیم با خون، عفونتها، ابزارهای تیز و سایر اشیاء یا مواد شیمیایی خطرناک ممکن است تماس پیدا کنند، استفاده میشوند. دستکشهای جراحی باکیفیت برای افرادی که باید هر روز در محل کار از آنها استفاده کنند، ضروری هستند. به دلیل دوام و مقاومت بالای دستکشهای نیتریل در برابر سوراخ شدن، بسیاری از جراحان این نوع دستکشها را ترجیح میدهند.
بنابراین، دستکشهای جراحی در میان انواع مختلف دستکشها در حوزه بهداشت و درمان، با استانداردهای بالاتری طراحی شدهاند، تناسب دقیقتری دارند و بیشتر برای دقت و حساسیت مناسب هستند.
جنس: معمولاً از لاتکس، نیتریل یا کلروپرن ساخته میشوند. هر یک از این مواد ویژگیهای خاص خود را دارند که در انتخاب دستکش مناسب مؤثر است.
کاربرد: استفاده در جراحیهای بزرگ و کوچک، معاینات پزشکی و سایر فعالیتهای بهداشتی که نیاز به دقت و حساسیت بالایی دارند.
دستکش معاینه پزشکی
دستکشهای جراحی معمولاً استریل هستند، در حالی که دستکشهای معاینه میتوانند استریل یا غیر استریل باشند. دستکشهای معاینه پزشکی بهطور عمده برای کمک به جلوگیری از آلودگی متقابل بیماران و کارکنان در طول رویههای پزشکی استفاده میشوند.
بسته به نوع دستکش، دستکشهای معاینه میتوانند مقداری حفاظت در برابر مواد شیمیایی و عوامل داروهای شیمیدرمانی نیز ارائه دهند. دستکشهای معاینه باید فقط برای یک بیمار و یک عمل استفاده شوند، زیرا این دستکشها کالاهای یکبار مصرف هستند.
هنگام کار با تجهیزات پزشکی، بسیار مهم است که به طور مکرر دستکشها را بررسی و معاینه کنید تا از حفظ سلامت و یکپارچگی آنها اطمینان حاصل شود. دستکشهای معاینه باید در زمان مناسب دور انداخته شوند و هر زمان که کثیف شدند، برای مدت طولانی استفاده شدند، پاره شدند یا به هر نحوی شل شدند، جایگزین شوند.
همچنین، در صورتی که فعالیتها از یک ناحیه آلوده به ناحیهای بر روی بیمار که ممکن است آلوده شود منتقل میشوند، تعویض دستکش باید مورد توجه قرار گیرد. دستکشهای خریداری شده از پلتفرمهای خرید عمده دستکشهای معاینه پزشکی اغلب مقرون به صرفه و کارآمد هستند.
جنس: میتوانند از لاتکس، نیتریل، وینیل یا پلیاتیلن ساخته شوند. هر یک از این مواد کاربردهای خاص خود را دارند.
کاربرد: معاینه بیماران، انجام آزمایشها و سایر فعالیتهای روزمره در محیطهای درمانی.
دستکش های پزشکی انواع مواد مختلف
دستکشهای نیتریل به دلیل ساخته شدن از لاستیک مصنوعی، بهترین مقاومت را در برابر سوراخ شدن دارند. حتی اگر دستکشهای لاتکس از بهترین تولیدکنندگان عمده دستکشهای معاینه لاتکس خریداری شوند، ممکن است در برخی افراد باعث ایجاد حساسیت شوند.
هنگامی که نگرانی در مورد حساسیت به لاتکس وجود دارد، از دستکشهای نیتریل استفاده میشود، زیرا همچنان تناسب خوبی با دست دارند. دستکشهای نیتریل به دلیل دوام بالای خود، اغلب در معاینات با ریسک متوسط و بالا مورد استفاده قرار میگیرند.
کارخانههای تولید دستکش پزشکی در چین، دستکشهایی از نیتریل تولید میکنند که از لاستیک مصنوعی مقاوم ساخته شدهاند. این دستکشها در برابر مواد شیمیایی خورنده و سوراخ شدن مقاومت دارند، اما دفاع کمتری در برابر میکروارگانیسمها ارائه میدهند. همچنین، به دلیل مواد مصنوعی، دستکشهای نیتریل نسبت به دستکشهای لاتکس کمتر راحت هستند و به خوبی به دست نمیچسبند.
دستکش لاتکس طبی
لاتکس طبیعی یکی از متداولترین مواد برای ساخت دستکشهای پزشکی است. این ماده خاصیت الاستیسیته بالایی دارد و حس لامسه خوبی را فراهم میکند. اما استفاده از آن ممکن است برای افرادی که به لاتکس حساسیت دارند، مشکلساز باشد. همچنین، دستکشهای لاتکس باید در برابر مواد شیمیایی مقاوم باشند، چرا که در برخی از محیطها با این مواد مواجه میشوند.
علیرغم معرفی مواد مصنوعی، لاتکس همچنان الاستیکترین، مقاومترین و مناسبترین ماده برای دستکشها باقی مانده است. لاتکس یک ماده زیستتخریبپذیر است که از مجاری لاتکس درختان کائوچو استخراج میشود و رایجترین ماده برای ساخت دستکشها محسوب میشود
این ماده اصلی است که برای ساخت دستکشهای پزشکی استفاده میشود. لاتکس دستکشی مقاوم ارائه میدهد که در برابر پارگی و سوراخ شدن مقاومت میکند و همچنان حس لامسه بالایی را فراهم میکند، که آن را برای استفادههای پزشکی ایدهآل میسازد.
با این حال، با افزایش استفاده از دستکشهای لاتکس، خطر حساسیت به لاتکس نیز افزایش یافته است و نیاز به استفاده از مواد جایگزین برای متخصصان پزشکی و بیمارانی که به لاتکس حساسیت دارند، به وجود آمده است. دستکشهای لاتکس یکبار مصرف برای اکثر محیطهای پزشکی مناسب هستند، زیرا دارای انعطافپذیری بالا، حفاظت و راحتی هستند، به شرطی که حساسیت به لاتکس مشکلی ایجاد نکند.
بهترین دفاع در برابر باکتریها، ویروسها و مایعات بدن، دستکشهای لاتکس است. دستکشهای لاتکس در ضخامتهای مختلفی موجود هستند تا در برابر پارگی و سوراخ شدن مقاوم باشند. این دستکشها میتوانند بدون پودر، کمی پودری یا پودری باشند. معمولاً از پودر بر پایه نشاسته ذرت در داخل دستکشهای لاتکس استفاده میشود تا پوشیدن آنها بر روی دستها را آسان کند.
دستکش نیتریل:
دستکشهای نیتریل از مواد مصنوعی ساخته شدهاند و بسیار مقاوم در برابر سوراخ شدن و پارگی هستند. این نوع دستکشها برای کسانی که به لاتکس حساسیت دارند، گزینه مناسبی هستند. همچنین، نیتریل در برابر مواد شیمیایی و روغنها مقاوم است، که این ویژگی باعث افزایش کاربرد آنها در آزمایشگاهها و محیطهای پزشکی میشود.
دستکش وینیل :
دستکشهای وینیل، مشابه نیتریل، فاقد لاتکس هستند و در شرایطی که حساسیت به لاتکس مشکلساز باشد، به طور مکرر استفاده میشوند. این دستکشها مقاومت کمتری در برابر سوراخ شدن دارند و مانند دستکشهای نیتریل یا لاتکس به خوبی به دست نمیچسبند.
دستکشهای وینیل از مواد PVC ساخته شدهاند و معمولاً در فعالیتهای با ریسک پایین استفاده میشوند. این دستکشها هزینه کمتری دارند اما مقاومت کمتری نسبت به لاتکس و نیتریل دارند. وینیل معمولاً برای کارهایی مانند تمیز کردن و سایر فعالیتهای عمومی استفاده میشود که نیازی به دقت بالای دستکشهای جراحی نیست.
برخلاف دستکشهای لاتکس که معمولاً به مرور زمان تخریب میشوند، دستکشهای وینیل مصنوعی و غیرقابل تجزیه زیستی هستند و طول عمر بیشتری دارند. مانند دستکشهای لاتکس، دستکشهای وینیل نیز در ضخامتهای مختلف و به صورت پودری یا بدون پودر عرضه میشوند. بنابراین، معمولاً فقط در معاینات کمخطر که احتمال تماس با مایعات بدن یا خون وجود ندارد، استفاده میشوند.
دستکشهای وینیل از PVC (پلیوینیل کلرید) ساخته میشوند که یک فیلم با پایه نفتی است. دستکشهای وینیل یکبار مصرف به طور عمده به دلیل هزینه پایین تولید آنها مزیت دارند. کشیدن یا خم کردن دستکشهای وینیل باعث میشود مولکولها شکسته شوند و یکپارچگی مانع که به عنوان لایه محافظ عمل میکند، تحت تاثیر قرار گیرد.
شما میتوانید بهترین کیفیت دستکشهای معاینه وینیل را از تولیدکنندگان عمده دستکشهای پزشکی وینیل تهیه کنید.
دستکش معاینه PE
دستکشهای معاینه یکبار مصرف ساخته شده از مواد پلیاتیلن (PE) در برابر لکههای روغن، اسید، قلیا، باکتری و رطوبت مقاوم هستند. این دستکشهای PE به راحتی در مقادیر بالا تولید میشوند و برای استفاده مکرر مناسب هستند.
دستکشهای PE بهترین دفاع در برابر مواد شیمیایی، خراشها، رنگها، عفونتهای منتقل شده از طریق غذا، شرایط آب و هوایی نامناسب و بسیاری دیگر از عوامل خطرناک ارائه میدهند.
این دستکشها در طولها، ضخامتها و بافتهای مختلف موجود هستند. برای اطمینان از استحکام، راحتی و یکپارچگی مانع، اکثر دستکشهای PE از مواد با کیفیت بالا ساخته شدهاند. آنها به گونهای طراحی شدهاند که با تمامی الزامات ایمنی و کیفیت تعیین شده توسط نهادهای نظارتی مطابقت داشته باشند.
دستکش کلروپرن
کلروپرن یک لاستیک مصنوعی است که به لاتکس طبیعی شباهت دارد و دارای استحکام، راحتی و حس لاتکس است و همچنین مانند نیتریل قابلیت انبساط و فشردگی دارد. دستکش کلروپرن یکی از راحتترین، آسانترین در استفاده و انعطافپذیرترین دستکشها است. این دستکش، یکی از مهمترین اقلام پزشکی است که راحتی و دوام لازم را فراهم میکند. دستکشهای کلروپرن با انبساط بیشتر، تناسب کامل و با در نظر گرفتن استفاده از دستکشهای یکبار مصرف طراحی شدهاند تا هنگامی که فرد آنها را میپوشد، بتواند به راحتی استراحت کند و کار کند.
خواص شیمیایی کلروپرن امکان تناسب بهینه را فراهم میکند، زیرا مدول پایین آن، مهمترین عامل در تعیین کیفیت، راحتی و عملکرد است. مدول پایین باعث ایجاد راحتی و تناسب میشود؛ هرچه ماده نرمتر باشد، دستکش الاستیکتر خواهد بود که این امر عملکرد را بهبود بخشیده و فشار روی دست را کاهش میدهد.
دستکشهای کلروپرن نتیجه تحقیقات و توسعه بسیار فشرده هستند و به همین دلیل از مواد سمی، مواد خورنده و ساینده، انواع عفونتها و مواد شیمیایی خطرناک محافظت میکنند. دستکشهای ساخته شده از کلروپرن توسط مراکز تست مستقل طبق استانداردهای EN و ASTM تأیید شدهاند.
پلیاتیلن:
دستکشهای پلیاتیلن بیشتر برای استفادههای عمومی و در شرایطی که نیاز به تماس با مایعات بدن نیست، مورد استفاده قرار میگیرند. این دستکشها ارزانتر هستند و در محیطهای غیر پزشکی بهطور گستردهای مورد استفاده قرار میگیرند.
کاربردهای دستکشهای پزشکی
دستکشهای پزشکی در زمینههای مختلفی از جمله:
- بیمارستانها و کلینیکها:
برای معاینه و درمان بیماران، دستکشها بهعنوان یک ابزار اصلی مورد استفاده قرار میگیرند. این ابزار به کادر درمان کمک میکند تا از عفونتهای احتمالی جلوگیری کنند و ایمنی بیماران را حفظ کنند.
- آزمایشگاهها:
برای جلوگیری از تماس با مواد خطرناک و محافظت از کارکنان آزمایشگاه. دستکشهای نیتریل و لاتکس معمولاً در آزمایشگاهها برای جلوگیری از تماس با مواد شیمیایی و بیولوژیکی استفاده میشوند.
- جراحی:
در اتاق عمل برای محافظت از جراح و بیمار در برابر عفونتها. دستکشهای جراحی باید استریل باشند و حس لمسی خوبی را فراهم کنند تا جراح بتواند بهراحتی و دقت عمل کند.
- خدمات اورژانس:
برای محافظت از پرسنل اورژانس در تماس با مایعات بدن. استفاده از دستکش در این شرایط بسیار حائز اهمیت است تا از انتقال عفونت به کادر درمان جلوگیری شود.
دستکش های پزشکی برای چه مواردی استفاده می شود؟
متخصصان بهداشت و درمان از دستکشهای پزشکی برای جلوگیری از انتشار عفونت یا بیماری استفاده میکنند. دستکشهای معاینه برای بیماران و دستکشهای جراحی هر دو اقلام پزشکی یکبار مصرف هستند. دستکشهای پزشکی به عنوان بخشی از احتیاطهای معمول برای جلوگیری از خطر آلوده شدن دستهای متخصصان بهداشت و درمان به خون و سایر مایعات بدن، از جمله تماس با پوست آسیبدیده و غشاهای مخاطی، توصیه میشوند.
دستکشهای پزشکی باید در مواقع مناسب پوشیده شوند. این دستکشها در صورت وجود احتیاطهای مربوط به تماس، برای کاهش خطر انتشار پاتوژنها به محیط بیمار و همچنین حفاظت از کارکنان پزشکی استفاده میشوند. استفاده طولانیمدت، ضدعفونی و دوبارهاستفاده از انواع یکبار مصرف دستکشهای بیمارستانی، با توجه به انواع دستکشهای موجود برای استفاده در محیطهای بهداشتی، توصیه نمیشود. در صورت کمبود، استفاده از دستکشهای پزشکی یکبار مصرف باید در محیطهای بهداشتی در اولویت قرار گیرد.
دوام دستکشهای پزشکی بهطور قابل توجهی متفاوت است و این تفاوتها نمیتوانند با استفاده از اطلاعات فنی معمول ارائه شده توسط تولیدکننده پیشبینی شوند. حداکثر زمان توصیه شده برای استفاده از دستکشها باید بر اساس افزایش میکرو سوراخها با گذشت زمان و رفتار استفاده از آنها تعیین شود. تعویض دستکشها هر ۱۵ دقیقه میتواند یک مصالحه منطقی بین ایمنی و عملی بودن باشد. کارکنان بهداشت و درمان (HCWs) باید از مزایا و محدودیتهای دستکشهای پزشکی آگاه باشند.
تفاوت دستکش لاتکس و وینیل
دستکشهای لاتکس از لاستیک طبیعی تولید میشوند که منشأ آن از درخت لاستیک است. این دستکشها به دلیل استفاده از مواد طبیعی، دارای مقاومت بالایی در برابر پارگی و سوراخ شدن هستند و همچنین ضدآبتر از سایر دستکشها هستند. دلیل این امر کنترل بهتر سطح و جلوگیری از ریزچالهها در فرآیند تولید است، که این ویژگی آنها را برای کارهای حساس و خطرناک مانند مواجهه با مواد بیولوژیکی بسیار ایمنتر میکند.
از طرف دیگر، دستکشهای وینیل از مواد مصنوعی مانند پلی وینیل کلراید (PVC) و نرمکنندههای فتالات، به ویژه DINP، ساخته میشوند که به آنها انعطافپذیری بیشتری میدهد. این دستکشها فاقد پروتئینهای طبیعی هستند و بنابراین گزینهای مناسب برای افرادی که به پروتئینهای لاتکس حساسیت دارند، محسوب میشوند. با وجود اینکه دستکشهای وینیل ارزانتر از دستکشهای لاتکس هستند، اگر ضخامت مناسبی داشته باشند، میتوانند سطح ایمنی مناسبی را فراهم کنند.
یکی دیگر از مزایای دستکشهای لاتکس این است که زیستتخریبپذیر هستند و تأثیرات کمتری بر محیطزیست دارند. در مقابل، دستکشهای وینیل قابل تجزیه نیستند و باید با دقت بیشتری دفع شوند، چرا که در صورت دفع نادرست، PVC میتواند دیوکسینهای مضری تولید کند که به محیطزیست آسیب میزنند.
استانداردها و مقررات انواع دستکش ها
دستکشهای پزشکی باید مطابق با استانداردهای خاصی تولید شوند. برخی از این استانداردها شامل:
- استاندارد EN 455:
این استاندارد مربوط به دستکشهای پزشکی است که شامل الزامات کیفیت، ایمنی و عملکرد دستکشها میشود. این استاندارد بهخصوص برای ارزیابی دستکشهای معاینه و جراحی است.
- استاندارد ASTM D6319:
این استاندارد برای ارزیابی عملکرد دستکشهای معاینه نیتریل است. مطابق با این استاندارد، دستکشهای معاینه نیتریل باید بتوانند در برابر سوراخ شدن و پارگی مقاومت کنند و همچنین از تماس با مایعات بدن جلوگیری نمایند.
- استاندارد ISO 13485:
این استاندارد مربوط به سیستمهای مدیریت کیفیت در تولید تجهیزات پزشکی است. این استاندارد به تولیدکنندگان کمک میکند تا کیفیت محصولات خود را بهبود بخشند و اطمینان حاصل کنند که محصولات آنها مطابق با الزامات قانونی و استانداردها هستند.
نکات مهم در انتخاب و استفاده از دستکشهای پزشکی
اندازه و تناسب:
انتخاب دستکش با اندازه مناسب بسیار مهم است. دستکشهای بزرگتر یا کوچکتر میتوانند باعث کاهش کارایی و راحتی کاربر شوند. همچنین، انتخاب سایز مناسب میتواند از خطر افتادن دستکش و ایجاد خطر در حین کار جلوگیری کند.
- تعویض بهموقع:
دستکشها باید پس از هر بار استفاده و در صورت مشاهده آسیب یا آلودگی تعویض شوند. عدم رعایت این نکته میتواند منجر به انتقال عفونت و آلودگی شود.
- آگاهی از حساسیتها:
کارکنان بهداشت باید از حساسیتهای احتمالی بیماران به مواد دستکشها آگاه باشند و دستکشهای مناسب را انتخاب کنند. این موضوع بهویژه در بیمارانی که سابقه آلرژی دارند اهمیت دارد.
- نحوه استفاده:
آموزش کارکنان بهداشت در مورد نحوه صحیح استفاده از دستکشها میتواند به کاهش خطر انتقال عفونت کمک کند. این شامل مراحل صحیح پوشیدن و درآوردن دستکشها و همچنین روشهای صحیح برای دور انداختن آنها است.
چالشها و مشکلات موجود در استفاده از دستکشهای پزشکی
استفاده از دستکشهای پزشکی با چالشهایی نیز همراه است. برخی از این چالشها شامل:
- حساسیت به لاتکس:
با افزایش استفاده از دستکشهای لاتکس، حساسیت به این ماده نیز افزایش یافته است. افرادی که به لاتکس حساسیت دارند، ممکن است در صورت استفاده از این نوع دستکشها دچار مشکلات پوستی شوند.
- کاهش حس لامسه:
دستکشهای ضخیمتر، مانند دستکشهای نیتریل و لاتکس، ممکن است حس لامسه را کاهش دهند. این موضوع میتواند در فعالیتهایی که نیاز به دقت و حس لمسی بالا دارند، مشکلساز شود.
- هزینه:
هزینه دستکشهای پزشکی میتواند بهویژه برای مراکز درمانی کوچک یک چالش باشد. انتخاب مواد با کیفیت بالا برای تولید دستکشهای پزشکی میتواند به افزایش هزینهها منجر شود.
- محیط زیست:
اکثر دستکشهای پزشکی یکبار مصرف هستند و این موضوع میتواند به مشکلات زیستمحیطی منجر شود. به همین دلیل، برخی از تولیدکنندگان در حال تحقیق و توسعه مواد قابل تجزیهپذیر برای تولید دستکشهای پزشکی هستند.
نتیجه گیری
برای حفظ ایمنی تیم پزشکی، مهم است که دستکشهای مناسب پوشیده شوند، چه در صورتی که نیاز به محافظت در برابر اشیاء تیز، سوراخ شدن، مایعات بدن یا مواد شیمیایی خورنده باشد. هر نوع دستکش نیازها و همچنین مزایا و معایب خاص خود را دارد. هنگام انتخاب بهترین دستکش پزشکی از انواع مختلف دستکشهای پزشکی موجود در بازار، عوامل زیادی باید مورد توجه قرار گیرد.
انتخاب دستکش مناسب باید بر اساس نیازها، آلرژیها و بودجه انجام شود. اندازهگیری صحیح دستکش نه تنها راحتی بیشتری را فراهم میکند، بلکه از افتادن دستکشها از دست نیز جلوگیری میکند و احتمال خراب شدن تصادفی خود دستکش را کاهش میدهد.








